Bij hun dagelijkse (controle)ronde naar de kudde waren ze stier Remco eens kwijt. Die bleek wel een beetje klaar te zijn met 'zijn' dames. Aan de overkant van de Vecht stond echter een mooie, zwartbonte Holsteiner koe. "Toen zagen we dus een bruin stipje in het land aan de overkant van de Vecht", vertelt Simone Jansen.
De eigenaar van de Holsteiner zag er de humor wel van in. Stier Remco lukte namelijk wat met diverse kunstmatige inseminatie-pogingen niet lukte. Het resultaat was trouwens een Brandroodkalfje .
Komt u even Koekeloeren?
Zomer 2010; "Hoera! Wat fijn om koe te zijn!"
Wat een heerlijke zomer, ondanks het toch wat natte weer hebben onze Brandrode koeien het enorm naar de zin. Zo blij dat je ervan over de kop gaat. Dat zie je toch niet vaak zo'n soepele koe over haar rug rollen.
Ze heeft er ook haar reden voor...het is gelukt...boer zocht stier...
Het was een hele "toer de boer", maar dan heb je ook wat. Een prachtige jonge stier onder onze dames, en hij is door de keuring gekomen!
Zijn entree was behoorlijk verpletterend, ja niet voor de dames maar voor hém. Ik weet niet of die prachtige reclame met een bekend merk deodorant u bekend is, dat heel, heel veel dames uit de bosjes komen sprinten,omdat een man fantastisch ruikt....? Nou zo ging het ook met onze jonge vent, best wel zielig eigenlijk, was even totaal van slag. Maar dat is nu niet meer te zien hoor, hij doet waar hij voor gekocht is en daar wordt iedereen blij van:-)
Voorjaar 2010; "Bedankt mensen, voor alle fijne wensen!"
Het is al super geweldig om zo een mooie bijzondere prijs als de Vechtanjer te winnen.
Maar de fijne, attente reacties die wij daarna hebben mogen ontvangen, geweldig!
De vele kaartjes, mailtjes, bloemen...maar ook de media wist ons te vinden. Wàt een positieve aandacht!
De eer komt onze Brandrode dames toe, zonder deze prachtige dieren natuurlijk geen Vechtdaltrofee. Zij zorgen ervoor dat mijn verhalen groeien voor de Koesafari, hun verhaal mag verteld en "natuurlijk" beleefd worden. Of zij al deze aandacht voelen...? Nou nee het is nog steeds heel relaxed daar aan de rivier de Vecht...
Bedankt, rode dames, alle aandacht komt jullie toe!
Januari 2010, "Vechtdal Hoeve wint Vechtdaltrofee!"
Fantastisch! Ontzettend blij kunnen wij meedelen dat wij deze prachtige trofee hebben gewonnen, wat een "loeigoeie" waardering!
| Uitreiking Vechttrofee van Overijssel | |
De Vechttrofee wordt jaarlijks uitgereikt aan een persoon of organisatie die zich bijzonder verdienstelijk heeft gemaakt om de naam Vechtdal Overijssel in positieve zin uit te dragen en te promoten. De Vechttrofee bestaat uit een speciaal ontworpen gepatineerd koperen Vechtanjer, hét symbool van het Vechtdal. .jpg) René en Simone Jansen met hun verdiende vechttrofee, de speciaal ontworpen Vechtanjer. |
|
Winnaars van de Vechttrofee zijn René en Simone Jansen van de Vechtdal Hoeve. Met hun koesafari laten zij bezoekers de Brandrode runderen en het Vechtdal ontdekken.
Inzet succesvol
De familie Jansen zet zich succesvol in voor de promotie van het Vechtdal.
Zo waren zij al te zien op landelijke en regionale tv, staan ze veel op beurzen en maken en verkopen ze Vechtdalproducten.
Daarbij werken ze ook samen met collega ondernemers om gezamenlijk een beter en unieker Vechtdal product neer te zetten.
Andere kanshebbers
Andere kanshebbers voor de Vechttrofee waren Wilma en John Huisman met hun Wijngoed de Reestlandhoeve in Balkbrug en Nico Arkes, boswachter bij Staatsbosbeheer
Herfst 2009, terugkijkend op een loeigoed seizoen!
Héérlijk, buiten is de natuur gekleurd in mijn lievelingskleuren, dat prachtige oranje/rood!
Wat passen onze Brandrode runderen toch ook geweldig in dit jaargetijde, alles klopt.
Met een lekker "verwenkoffietje" naast mij, Mmm die geur alleen al, denk ik terug aan het fantastische Koesafari seizoen 2009!
Vele mensen, jong en oud heb ik mogen verwelkomen op onze boerderij om samen op Koesafari te gaan.
Ik heb zelfs kinderen die vorig jaar op Koesafari zijn geweest met hun papa's en mama's, opnieuw mogen zien. Heerlijk om te horen;"Ken je mij nog Simone, wij gaan nóg een keer mee hoor!" De kinderen zijn echt groter geworden en ik "groeide" van geluk!
Elke safari is uniek, het is nooit hetzelfde voor mij. De koeien met kalfjes zijn zo puur in hun gedrag, daar is zoveel over te vertellen, dat wordt nooit saai.
Onze Brandrode runderen hebben het fantastisch gedaan, de koeien hebben hun kalfjes goed verzorgd en de stier heeft zich van zijn beste kant laten zien.
Er zijn ook een aantal muzieksafari's geweest...zie het eens voor je, aan de waterkant van de rivier de Vecht, in de natuur, grazende koeien achter je, en het enige wat je hoort is muziek...de Low Brigade Pipe band uit Zwolle, echte doedelzakmuziek met trom, gewoon kippenvel...of de Harmonica band uit Brucht, prachtig, bijna magisch!
Ook die lieve Oma van 80 jaar, heeft haar verjaardag met kinderen en kleinkinderen op safari gevierd. Een ere-rondje op de tractor, toet-toet daar komt Oma aan, Oma is stralend mét strohoedje op de foto gezet!
Dat onze koeien en het daarbij behorende landschap enorm fotogeniek zijn dat wist ik natuurlijk al. Ga je dat vorm geven in een "Vechtdalfotosafari" dan heb je een fantastisch uniek arrangement! Onder de bezielende leiding van professioneel fotograaf Rob Elfring uit Zwolle, http://www.elfoto.nl/
hebben vele cursisten bijzonder mooie foto's gemaakt. Mensen lagen op hun buik in het gras, tot bijna onder de koe, het leek wel een "Japanse safari".
Het is echt waar, als je van foto's maken houdt, dan is dit arrangement een absolute aanrader!
Ook de rivier de Vecht met al haar schoonheid is weer volop bevaren. Met een luxe sloep van Hotel de Zon, voorzien van hapje en drankje, de natuur invarend om daarna op Koesafari te gaan, Spa en Wellness!
Of ons arrangement "Sloepje varen...Koetje kijken" samenwerkend met omliggende ondernemers uit het Vechtdal, talenten bundelen om samen voor onze gasten een onvergetelijke ervaring te bieden. Waar vind je het, op één dag met boot, tractor, koeien en fietsen het Vechtdal verkennen!
Ook gebeuren er momenten die allemaal onder het begrip "Safari" vallen...een safari is nu eenmaal onvoorspelbaar..toch? Zo gebeurde het dat ik tijdens een rit vast kwam te zitten met de tractor in de modder, echt helemaal vast, ik kon niet meer voor of achteruit, nou ik kan je zeggen dát was een ontzettend hilarisch moment...de sfeer in de huifwagen kon niet beter maar ik voelde toch enige gêne, ja vrouw achter het stuur hè...
Maar gelukkig heeft mijn René ons met een toch wel iets krachtiger en modernere tractor eruit getrokken, safari gered en geslaagd!
Nu even pauze, de winter komt eraan, heerlijk nadenken over het volgend seizoen. De eerste reserveringen voor de Koesafari staan al in de agenda, even wachten nog vanaf april 2010 mag de tractor weer van stal.
4 september, Opening VechtdalHoeve"Komt u even Koekeloeren?"
Vandaag was het zover, de officiële opening van onze ontvangstruimte!
Waar een jaar geleden nog koeien stonden is een prachtige ontvangstruimte gecreëerd.
Onder grote belangstelling mochten de ‘mannen" van Jansen, 3 generaties, de ontvangstruimte openen. Onze Jongens hadden alledrie een lintje uitgezocht om door te knippen. Tim en Rik wilden natuurlijk de kleur van de Nederlandse vlag, de koningin was natuurlijk pas geweest en Luuk koos voor een zonnig geel lintje. Heel trots hebben onze boys de lintjes geknipt waarna René en zijn vader daarna samen als laatste het strotouwtje doorknipten. In 4 keer dus geopend dat moet goed komen!
Een multifunctionele ruimte mét een streekproductenwinkeltje in samenwerking met Vechtdal Producten en de Groene Marke.
Komt u eens Koekeloeren?
28 augustus 2009, Koningin Beatrix op Koesafari???
Wat een eer, vandaag heeft Koningin Beatrix een bezoek gebracht aan het Vechtdal.
Tijdens het streekbezoek heeft de Koningin zich laten informeren over het thema "Samenwerken in Salland". De koningin wilde graag weten hoe verschillende partijen samenwerken aan de toekomst van het prachtige Salland, met het daarbij behorende Vechtdal.
Het is fantastisch, wij en andere Vechtdalproducenten waren uitgenodigd om ons te presenteren op landgoed het Laer te Ommen.
's Morgens vroeg waren wij allen aanwezig om onze producten op een zo mooi mogelijke wijze te presenteren. Het Laer was omgetoverd in een soort "snoepwinkel" van bijzondere streekproducten, heerlijk smakelijk tentoongesteld!
De koningin liep vol bewondering langs alle producten. Eef en Jenny Stel hadden verse vitale groenten en kruiden meegenomen, John en Wilma Huisman de befaamde Reestlander wijn, ambachtelijke Bakker Marinus Koggel een prachtig uitziend broodassortiment, Ernie van de Kolk mooi rood fruit en asperges, Henk de Lange met het smakelijke biologische varkensvlees. Wij konden natuurlijk geen koe meenemen naar het Laer, maar een stuk authentiek Naegelholt van onze Brandrode runderen smaakt naar meer.
De koningin was onder de indruk van de prachtig uitziende tafels. Ze heeft met iedereen apart gepraat en toonde veel belangstelling en waardering.
De koningin heeft van ons allemaal een mand vol met VechtdalProducten gekregen.
Wij hebben de koningin nog een cadeaubon mogen aanbieden voor een Koesafari, samen met haar kinderen en kleinkinderen.
Lieve Koningin Beatrix, echt een goede reden om het Vechtdal nóg eens te bezoeken, maar dan wel lekker privé hoor, ‘t is heerlijk rustig bij ons aan de rivier de Vecht!
17 juni 2009, "Cow-safari"
Vandaag heb ik mijn engelse taal maar even weer uit de kast gehaald. Een beetje stoffig dat wel, maar eigenlijk ging het best!
Ik heb vandaag een Cow-safari gedaan. Ik mocht gasten ontvangen uit Zuid-Afrika, Mozambique en Swaziland. Een geweldige ervaring! De rivier de Vecht stond centraal tijdens deze safari. De rivier de "Inkomati" is een grensoverschrijdende rivier in Zuid-Afrika, net zoals bij ons de rivier de Vecht door Duitsland en Nederland stroomt.
Het was een bijzonder fijn gezelschap!
Hieronder een citaat van Marga Oosterveld van Waterschap Velt en Vecht....
In juni 2009 is er een delegatie uit zuidelijk Afrika ontvangen door waterschap Groot Salland. Gedurende één week waren de leden van deze groep te gast bij waterschap Velt en Vecht waar de grensoverschrijdende samenwerking rond de Vecht centraal stond.
De waterkundigen uit Zuid Afrika, Mozambique en Swaziland hebben gekeken hoe het beleid en het beheer geregeld is aan de Duitse zijde en aan de Nederlandse zijde van de grens.
Af en toe werden de zinnen verzet en was er een bijzondere kijk op het beheer en gebruik van de Vecht. Zoals tijdens de koesafari. Waar iedereen verwacht dat safari's bij Afrika horen, genoten de leden van de groep van deze safari dwars door de kudde en langs de Vecht door het Vechtdal. Zowel de jonge kalfjes als de bijbehorende koeien maakten een onvergetelijke indruk. Een goede manier om de diversiteit van de Vecht en het scala van riviergebruik te laten zien en te beleven.
Juni, “Nieuws moet wel nieuw(s) blijven...”
We zijn al weer op helft van het jaar 2009...oud en nieuw is al ver uit onze gedachten.
Tijd voor nieuw nieuws!
Over nieuws gesproken, de Vechtdal Hoeve heeft zeker niet stil gestaan...
Het is een en al vernieuwing bij ons op de Vechtdal Hoeve in Arriën.
In 6 weken tijd heeft onze koeienstal een fantastische metamorfose ondergaan, van stal naar ontvangstruimte, verbouwers XXL! Een ontvangstruimte om u als gast nog meer service te verlenen.
Dit hebben wij natuurlijk niet alleen gedaan. Met dank aan B.Woertink,WR Bouw en Datec Ommen, Bouwservice Horsman, de Keuken Prins, kunnen wij onze gasten verwelkomen in een landelijke gemoedelijke sfeer!
Aangezien onze koeien het gehele jaar door gras onder de voeten hebben, hebben zij plaats gemaakt voor deze unieke locatie! Onze Brandrode Vechtdal runderen in de vrije natuur en wij zijn heel erg blij met deze vernieuwing!
Vorig jaar stond onze stier Jonker nog lawaai te maken in deze stal en nu...is er een “andere” landelijke sfeer ontstaan, zonder het lekkere luchtje van de Koeienvlaai!
Bekijk onze “arrangementen” maar eens, en beleef wat de Vechtdal Hoeve met samenwerken kan bereiken! 
2009, “Jaar van de Os”
Het is al weer een maand geleden dat 2009 voor ons is begonnen. Maar niet in het verre oosten. In China vieren ze nu “Oud en Nieuw”, waarschijnlijk niet met oliebollen, maar volgens de Chinese astrologie is het Jaar van de Os nu begonnen.
Wat is een os? Een os is een gecastreerde stier. Ossen worden groter dan koeien en stieren. Nu noemen we vaak alle runderen “koeien” vroeger koos men het woord “os” voor alle rundvee. Het oerrund werd zelfs oeros genoemd.
Vroeger werden de ossen gebruikt voor het dagelijkse werk met de “Ossenkar”.
In China wordt het Jaar van de Os gebruikt om reclame te maken om vegetarisch te worden, om zo de koeien een beter leven te geven. Ik denk dat als je goed voor je dieren bent tijdens het leven, in de verzorging, huisvesting met zo min mogelijk stress, dan hebben de dieren er meer aan dan dat je vegetariër wordt.
Als je onze kudde ziet, zelfs nu in koudere sferen, dan ervaar je hoe fijn het is om een koe, stier of os te zijn. Hoe dan ook, bij ons op de Vechtdal Hoeve is het altijd, “het jaar van de Os, Koe, Stier”, daar kan geen reclame tegenop!
29 december, “Bye bye love.”
Het stier-en koe knuffelen is voorbij…
Onze Brandrode stier Jonker heeft zijn kudde verlaten. Zijn dames moeten het nu zonder hem doen. De kerstdagen mochten ze nog samen doorbrengen, maar nu is hij verhuisd naar een ander groen landschap in de buurt.
Klinkt allemaal wel dramatisch, maar dat is het niet hoor, begin juli volgend jaar zijn ze weer samen.
Waarom? Ook al is het Brandrode rund winterhard, wij zien toch niet graag dat er kalfjes worden geboren in de winter. Vandaar deze “geplande date.” De date gaat van start begin juli en stopt eind december. Wij hopen dat onze stier in die periode onze koeien bevrucht zodat vanaf 1 april de eerste kalfjes worden geboren na een draagtijd van 9 maanden. De laatste kalveren worden eind september geboren, zo is er alle tijd om te groeien, zogen bij moeder de koe om sterk en vitaal te worden, kom maar op winter!
“Bye, bye, love Jonker, tot ziens in de zomer!”
25 december, "Vechtdal Hoeve groet"
16 december, “Two minutes of Fame.”
Het was zover, na een paar weken wachten was daar de uitzending van het NCRV
programma “ Bosch, Beuk en Haan.”
Een programma over bijzondere streken in Nederland. Met als hoofdelement; natuur, cultuur én culinair.
Noem nu eens een bijzondere streek in Nederland….natuurlijk het Overijssels Vechtdal!
Het programma is vernoemd naar de drie presentatoren; Evelien Bosch, Ramon Beuk en Nico de Haan.
En zo zaten wij met zijn allen voor de buis om te kijken naar het resultaat van die leuke opnamedag. Ja de Vechtdal Hoeve had het geluk om mee te mogen werken aan deze mooie uitzending.
TV Kok,Ramon Beuk, presenteerde het culinaire gedeelte en is op bezoek geweest bij onze kudde Brandrode Vechtdal runderen. Het Vechtdal Rund was één van de hoofdingrediënten van het programma. Een bezoek met spanning en sensatie! Onze stier Jonker zag het wel zitten om op tv te komen. Zo macho als hij is én dol op aandacht liep hij als een echte filmster over de “Set”, zijn land, zijn kudde!
Al pratend liepen Ramon en ik door de kudde, en kon ik laten zien hoe onze runderen leven in dat prachtige natuurgebied aan de Vecht. Wat lijkt mij dat heerlijk voor een kok om te beleven waar je gerecht vandaan komt, 100% puur en natuur! Heerlijk wel, maar of het ontspannend was…?? Wél voor stier Jonker, hij is tevreden met zijn "two minutes of fame!"
Nieuwsgierig geworden? Klik hier maar om te kijken…
www.tvblik.nl/uitzending/ncrv-natuurlijk-bosch-beuk-haan-vechtdal
29 september, “Samen ben je sterk”
Samen in één kudde, Brandrode runderen bij elkaar, alleen ben je niet sterk… Een kalfje speelt niet graag alleen, nee samen huppelen en springen met de poten in de lucht is veel leuker. Rennen aan de waterkant van de rivier de Vecht, heen en weer, staartje omhoog. “Kom je mee spelen?” Ze zoeken elkaar op. Ook moeder de Brandrode koe, soms met de horens tegen elkaar, beetje klieren.
Ieder is uniek, ieder zijn eigen talent, als je deze bundelt kom je tot iets moois, ontstaat er wat speciaals.
Zo ook gisteren op de Superstreekmarkt in Zwolle, een super afsluiter van de Week van de Smaak.
Dit jaar is Zwolle de hoofdstad van de smaak.
Hoofdingrediënten van deze “lekkerste week van het jaar zijn”: Ambachtelijk, Streek-en seizoensgebonden, Natuurzuiver, en Diervriendelijk en aantoonbare duurzame Herkomst.
Zwolle is niet voor niets Hoofdstad van de smaak geworden. Deze stad wil graag samenwerken en niet alleen het “ei” uitvinden.
Samenwerking tussen boerderijen en restaurants, winkels en supermarkten, scholen en zorginstellingen.
De Vechtdal Hoeve is deelnemer Vechtdalproducten, een organisatie van agrarische ondernemers uit het Vechtdal die de hierboven genoemde Hoofdingrediënten heel belangrijk en “smaakvol”vinden. Samen aanwezig op deze superstreekmarkt, want samenwerken is elkaar versterken!
23 juli “Zoekt en Gij zult vinden..”
Vechtanjer (Dianthus Deltoides) ik heb je gevonden!
Dit bijzondere plantje (logo Vechtdal Overijssel) groeit in Nederland alleen in het Vechtdal.
Op een fijne zonnige dag kwam ik haar tegen in het mooie Koeland in Arriën.
Een knalroze klein bloemetje steekt af tegen de groene ondergrond, met vijf blaadjes omhoog gericht naar de zon was het bijna fel aan de ogen. Het bloemhartje met witte stipjes erin, ja dit is echt de Vechtanjer!
11 juli “Koe safari door weer en wind”
Hollandser kan het bijna niet, het oer-Hollandse Brandrode rund, en het Hollandse weer…
Tjonge, wat een miezerig weer die dag…, maar de Koe safari was toppie, niks geen “gemiezer.” Een safari zonder stof, maar wel met veel gezelligheid. Bedankt voor jullie foto, zoals beloofd een plekje op onze website!
1 juli “Cow do you do?”
Gespierde nette man zoekt knappe Brandrode dame...
Vandaag was het dan zo ver, na lang wachten mag onze nieuwe stier Jonker naar zijn dames toe.
Onder luid geloei kwam hij aan bij het land, de dames konden hem van ver al horen.
Een nette entree was het eigenlijk niet, hij was wel heel erg welkom, de koeien drongen om hem heen, dranghekken nodig?? Hij is verpletterend, maar eigenlijk verpletterden de dames hém…
Nu is de rust teruggekeerd, Jonker is de baas, hij is de man, de leider. Hij heeft zijn plek gevonden tussen zijn dames.
Jonker de Brandrode stier:”Cow do you do??”
24 juni “Kalf-safari”
Daar kwamen ze aanlopen, twee mooie kereltjes met blonde koppies.
Sam en Boaz, 7 en 4 jaar, gingen samen met familie en mijzelf mee op Kalf-safari.
De tractor stond te popelen om te gaan, de Safari wagen erachter, heerlijk het feest kon beginnen.
Eerst nog een beetje rustig maar toen kwamen de vragen. Nu zijn vragen altijd fijn, maar die twee kereltjes wisten precies wat ze allemaal wilden weten.
Aangekomen bij de kudde waren ze verrast:”Er lopen allemaal stieren in het land!” “Ja, jongens onze koeien hebben nog horens, wat zijn ze groot hé”
Twee kleine kalfjes vonden deze twee knullen toch ook wel erg interessant, ze kwamen steeds dichterbij om ze eens te bekijken. “Kijk dat is nu een Brandrood stierkalfje en dat is een Brandrood vaarskalfje”
"Een stiertje is het jongetje en een vaarsje is het meisje."
“Hebben al deze kalfjes ook een naam?” vroegen ze allebei. “Ja, maar eigenlijk gebruik ik alleen het nummer in het oor, dat is makkelijker om te onthouden.”
“Simone, mogen wij ze een naam geven, ik vind ze zo mooi!” Heerlijk die kinderen.En zo kreeg het prachtige kalfje 5820 de prachtige naam Joëlle, en 5814 de mooie naam Roos.
Koe- en Kalf safari een belevenis voor jong en oud!
De stentor:
Het houden van runderen aan de Vechtoever heeft mooie en ook dynamische kanten, zo ontdekten René en Simone Jansen.
Maandag 16 juni, "Nieuw streekproduct: het Vechtdalrund" Bron: Misset Horeca
Brandrode runderen die geboren en getogen zijn in het Overijsselse natuurgebied Vechtdal en behoren tot de kudde van veehouders René en Simone Jansen, mogen vanaf nu worden verkocht als Vechtdalrund. De veehouders en slagers willen zo een kwalitatief hoogstaand streekproduct bieden.
Op maandag 16 juni is officieel het Vechtdalrund geïntroduceerd. Tijdens deze bijeenkomst vond de officiële ondertekening plaats van het convenant waarin de leefvoorwaarden voor de dieren zijn vastgelegd en de eisen waaraan het Vechtdalrund moet voldoen.
De maatregelen betreffen de hele keten van het produceren van de runderen en het opbouwen van de kuddes, tot het uiteindelijke eindproduct. Pas als overal aan de voorwaarden is voldaan, mag het vlees het keurmerk Vechtdal dragen.
Het Brandrode rund is een oer-Hollands ras en een vleesras bij uitstek. In samenwerking met de veehouders, de slachter, de vleesverwerker en Stichting Dianthus is het Vechtdalrund ontstaan. De Vechtdal runderen blijven het hele jaar door buiten. De runderen groeien op in dezelfde streek als waar ze zijn geboren. De runderen ondervinden weinig stress, wat resulteert in een goede kwaliteit vlees.
donderdag 19 juni 2008, Richard Kok
dinsdag, 10 jun 2008 09:42 | Door: de Stentor
Brandrood Rund gaat Vechtdal promoten
ARRIËN - Het Vechtdal heeft er twee goede promotors van het gebied bij. René en Simone Jansen presenteren met gepaste trots hun kudde Brandrode runderen die bij Arriën in de uiterwaarden van de Vecht graast.
Het oer-Hollandse ras gaat binnenkort als streekproduct richting de betere restaurants in het Vechtdal. Daarnaast kunnen groepen een 'koesafari' naar de kudde en de oevers van de rivier boeken.
Het is volgens het echtpaar in alle opzichten een natuurproduct. De koeien blijven het jaar rond buiten staan, dragen nog hun hoorns en de kalfjes groeien op met moedermelk (zoogkoeien dus). Drinken doen ze in de Vecht.
Drie generaties Jansen boeren al vanaf 1917 aan de Ridderinkweg in Arriën, op forse steenworp afstand van de Vecht. Van een gemengd bedrijf met varkens, koeien en kippen werd het uiteindelijk een melkveebedrijf.
Omdat uitbreiding, met nieuwbouw van een ligboxenstal, eind jaren negentig niet mogelijk bleek, stopte René Jansen samen met zijn vader Hein in 2000 met het melkveebedrijf. Het fokken van jongvee voor de export ging wel door. "We stonden voor de keuze van verkassen of niet, maar we waren toch te veel gehecht aan dit gebied", vertelt René.
Daarbij zetten anderen hen aan het denken, iedere keer als ze kennissen meenamen naar de oevers van de Vecht. "Wat ons opviel is dat ook mensen uit Ommen zeiden 'ik heb nooit geweten dat het hier zo mooi was'. Dat mensen van dichtbij dat zeggen", vertelt Simone.
Het idee voor de Vechtdal Hoeve, met als ondertitel 'brug naar de natuur', was geboren. "Er zijn maar weinig plekken langs de Vecht waar je in de natuur dichtbij de rivier kunt komen", stelt Simone. In de ogen van het duo 'echte Vechtdalpromotie' dus. "Maar de kachel moet wel branden", vult René aan.
De opbrengst van de kuddebeweiding bestaat dan ook uit de verkoop van het vlees. "Dat is ook een uitdaging om uit te leggen aan bezoekers", weet René.
Hotel De Zon krijgt komende maandag de primeur om het eerste Brandroodvlees te bereiden en te laten proeven. De samenwerking met de Vechtdalrestaurants wordt gezien als een win-win situatie. "Het is het idee van het aquarium in een restaurant waar je de vis kunt aanwijzen. Koks en bediening kunnen nu zeggen als u het wilt zien, ga maar kijken."
Bron: De Stentor Fotograaf:Yvonne Pieters
12 mei , “Van koe naar cavia”
De knuffelschuur is bewoond! Een paradijsje voor kinderen die ook van kleine huisdieren houden. Het is toch heerlijk om zo even bij het konijn of cavia in het hok te stappen…
Ga maar even zitten tussen deze dieren en laat het konijn maar even aan je broek snuffelen; “Wil jij even mijn vriendje zijn?”
Binnenkort is de ooievaar in aantocht, er zijn kuikentjes en jonge konijntjes op komst!
Onze jongens zijn er vaak te vinden, welkom nieuwe bewoners van de “Knuffelschuur!”
April , “Vechtdal Overijssel, alle tijd…”
VVV Vechtdal Overijssel heeft een nieuw logo! Tijd voor vernieuwing, tijd om Vechtdal Overijssel op de kaart te zetten!
Je kunt er niet omheen het, magenta-kleurig, nieuwe logo met een Steenanjer erop. Dit knalt er natuurlijk uit. Een vlag met het nieuwe logo wappert inmiddels op het dak van hotel de Zon in Ommen.
Waarom de knal roze Steenanjer? De Steenanjer (Dianthus deltoides), ofwel Vechtanjer, bloeit vanaf juni tot oktober en wordt maximaal 40 cm groot. Het plantje is vrij zeldzaam in Nederland maar is wel te vinden in het Vechtdal Overijssel. Je moet wel even zoeken, maar ja, Vechtdal Overijssel, alle tijd…
De Vechtdal Hoeve hoef je niet te zoeken, wij hebben voor u de vlag uitgestoken met de nieuwe Vechtdal Overijssel look. Ook wij doen niet anders dan vernieuwen, wij laten graag het nieuwe Vechtdal logo aan u zien, wij zijn trots op deze mooie omgeving. Zelfs bij onze Brandrode koeien aan de rivier de Vecht is een Vechtdal Overijssel vlag te zien, u kunt ons dus ook per boot vinden, doe rustig aan, geniet van de mooie natuur om u heen en weet, Vechtdal Overijssel, alle tijd…
21 maart “Lente, het kalfseizoen is begonnen!”
Bij het naderen van de kudde is het snel te zien, er is weer een kalfje geboren! Het pasgeboren kalfje en de moeder liggen wat apart van de kudde, privacy is wel zo gepast. Moeder is druk bezig met het schoonlikken van het kalfje. Wat is ze blij met haar kalf! Zachtjes loeiend maakt ze contact. Je ziet dat er melk uit de spenen druppelt. De intense moeder en kind band staat nu vast hier komt even niemand tussen. Door de sterke band tussen moeder en kalf is het voor alle dieren duidelijk bij welke koe het kalfje hoort en veroorzaakt het kalfje geen onrust in de kudde.De oudere kalfjes komen even kijken naar de nieuweling, zo nieuwsgierig als ze zijn, maar worden wel op gepaste afstand door de moeder gehouden.Wat wiebelig probeert het kalfje te gaan staan, toe maar het lukt je wel! De eerste dagen zal het kalfje wat verscholen in het land liggen, maar na een paar dagen loopt het meer tussen de andere koeien. Dezelfde dag brengen wij de oornummers aan, het is verplicht om binnen 3 dagen de kalveren te nummeren voor registratie. Wij kiezen ervoor om het de eerste dag te doen, 
anders is het kalf te snel en niet meer te vangen. Het nummeren van de kalveren doen we samen, het is heel begrijpelijk dat moeders het hier niet mee eens is, dus houden wij nu de koe op gepaste afstand. Zo krijgt het kalfje een nummer én een naam, welkom in de kudde “Harriët 5811!”
18 maart “Op weg naar een nieuw seizoen”
De lente komt! We weten telkens weer dat de lente komt, jaar na jaar, maar wat is het een bijzonder jaargetijde.
Na de lange koude en natte winter komt de kleurrijke lente.
Het lijkt wel of de zon elke dag meer kracht krijgt. In een paar weken tijd wordt de wereld ineens groener en toch ook wel mooier.
De dieren reageren op deze lenteprikkels, vogels smeren hun zangkeeltjes, trekvogels komen terug en onze koeien, zij worden dikker en dikker. Een mooie ronde buik vol van verwachting! Uiers worden groter, alles lijkt erop dat de eerste kalfjes binnenkort worden geboren.
Al lopend over het zelfgemaakte “koeienpad”, de rode loper van het groene gras, weten onze dames dat de lente komt, wordt maar wakker natuur, groei en bloei!
16 februari “Op eigen poten staan”
De oudste Brandrode kalveren zijn gespeend.
Spenen betekent dat het kalf van de moeder wordt gescheiden en geen melk meer krijgt.
Na 9 maanden aan de zij van moeder te hebben gelopen, drinkend van het witte goud, is de tijd om op eigen “poten” te staan gekomen. Je hebt veel van haar geleerd, je mag het nu zelf gaan doen! Wij hebben er bewust voor gekozen om de kalveren zo lang mogelijk in natuurlijke vorm bij de moeder te laten. Deze eerste belangrijke groei fase is bepalend voor de vitaliteit van hun verdere leven!
Zo’n lange tijd samen is heel hecht, een sterke band is ontstaan.
Na de geboorte likt moeder haar kalf, dit likken verstevigt de relatie tussen koe en kalf en stimuleert het kalfje om te gaan staan op zoek naar de spenen van moeder. De eerste moedermelk die het kalf krijgt heet biest of colostrum. Deze eerste melk bevat heel veel belangrijke afweerstoffen tegen tal van ziekten voor het kalf, ze kunnen hier niet zonder.
De eerste week is het kalfje alleen maar dicht bij moeder, daarna gaat het ook met andere kalfjes spelen.
En nu? Nu krijgt moeder over een tijd haar nieuwe kalfje, het is tijd om haar rust te gunnen, voorbereiden op een nieuwe zoogperiode.
De koeien waren al na ruim 1 dag gewend aan het afscheid. Maar de Brandrode kalveren? Nee, hele concerten hebben ze gegeven daar bij de rivier de Vecht. Onwennig lopen ze rond dicht bij elkaar, samen sterk maar wel zonder speen.
28 januari “Nog even…”
Het sneeuwklokje barst uit z’n bolletje.
Wachten we nog op sneeuw of kijken we de lente al tegemoet?
De natuur lijkt al wel wat wakkerder te worden en toch duurt het nog even.
Maar onze traditie staat, de jongens hebben het eerste sneeuwklokje uit onze tuin geplukt.
Het zuiver witte klokje heeft een ere plaatsje gekregen in ons huis.
Je wordt er toch zo vrolijk van, wij hebben al zin in de lente!
24 januari:"Hoog water"
Het water is echt gestegen, ik heb vandaag zelfs "wadgelopen..." Onze pony's zijn verhuisd naar een hoger gelegen stuk land. De koeien hebben nergens last van ze hebben nog steeds droge voeten. Vaak is het een paar dagen en dan zakt het waterpeil wel weer. Een paar mooie hoogwater plaatjes...
22 januari:”Natte laarzen, droge voeten tocht”
Wat zijn we weer rijkelijk bedeeld met al die regen, zoveel dat de rivier de Vecht toch echt buiten haar oevers is getreden. “De Wulp” heeft natte voeten bij de Vechtbrug, oude vechtarmen zijn weer vecht rijk, weer volgelopen.
Vanmorgen bij het bezoeken van onze Brandrode koeien, trof ik de dames liggend in het gras, de zon scheen, kennelijk betekent dat gelijk even zonnebaden. De een lag op de zij, de ander helemaal plat, heerlijk die zon! Gisteren was het anders, toen was het boerin zoekt koe… schuilend voor de regen stonden ze bij elkaar in het bos. Van verre kon ik de Vecht al zien, zo hoog was het water gekomen. Zo struinend door het land naar de Vecht, met heerlijke droge voeten, schoot er een haas voor mij langs, ze was echt van mij geschrokken, ze plonsde van schrik door een plas, het water spatte hoog op, arme haas, ook natte voeten.. Aangekomen bij al dat water, sta je even stil, wat breed! Zoveel water. Zonnestralen over het water, het lijkt rustig, maar de Vecht was wild, met een snelle krachtige stroming wordt al het regenwater meegenomen naar de monding bij Zwolle in het Zwarte water, het laatste stukje van de rivier de Vecht. Bij de bron van de rivier de Vecht in het Duitse Darfeld is de Vecht op sommige plaatsen zo smal dat je eroverheen kunt springen, ik dacht hier even aan toen ik bij “onze” Vecht stond, springen?? Nou nee, hier maar niet daar waag ik mij niet aan, dan krijg ik zeker natte voeten...
5 januari 2008 “Nieuw”
Het nieuwe jaar is begonnen, goede voornemens zijn gemaakt; zelfs de kerstboom naalden willen afvallen…
Een jaar om weer nieuwe mensen te ontmoeten, van elkaar te leren, over grenzen te gaan.
Zo ook bij ons, wij waren vereerd om mensen van een Duitse natuurvereniging “Kreisgruppe Grafschaft Bentheim" te mogen verwelkomen op de Vechtdal Hoeve.
Duitse natuurvrienden met een grote interesse in onze Hollandse Brandrode runderen,
een “terug naar de natuur” koeienras met al hun bijzondere eigenschappen.
Een natuurgebied in Duitsland, liggend aan de rivier de Vecht (!), is op zoek naar een begrazer. Het is toch mooi hoe de rivier de Vecht ons zo verbindt.
Samen liepen we over de koeienvlaaien door het land al pratend over de kudde.
Het oer-Hollandse Brandrode rund gaat over grenzen…
Duits sprookje; de rivier de Vecht
24 december,”Kerstnacht”
Een wereld vol van donker
wacht op een spoor van licht
Vanuit de hemel vonkt er
een ster, een goed bericht.
Nu gaat de hemel open,
het licht schijnt overal.
En wie het ziet, mag hopen
Dat vrede komen zal.
Wij wensen iedereen hele fijne feestdagen, geniet van elkaar, koester wat je hebt,
en een LOEI goeie wens voor 2008…
16 december, “Koning Winter in het land”
Kerst nadert, landschappen zijn in winterse sferen gekleurd, bijna sprookjesachtig mooi.
Het zonnetje schijnt, een hemels blauwe lucht, temperaturen rond het vriespunt. Fijn even geen regen. De koeien blazen wolkjes uit hun neus, herkauwend nagenietend van de maaltijd. Ze zijn er klaar voor, winterse sferen als deze, winterhard zoals men het noemt.
De winterjas is aan, de oorwarmers op, zoveel haar in de oren. Ook lijkt het of de kalfjes pruikjes op hun hoofd hebben, grappig én nuttig.
De spenen van de koeien zijn niet meer zichtbaar, verstopt tussen al dat haar, maar goed te vinden voor de kalveren. Goed geregeld van die mooie natuur, nu graag nog een witte kerst…
10 december, “Wellness voor de koe”
Wellness, je hoort het overal…Pure wellness, dat is rust en welzijn. Genieten telkens wanneer je zin hebt in een moment van ontspanning, opladen na inspanning…
Wij zien het elke dag, maar dan wellness voor onze Brandrode koeien. Wellness en Spa aan de Vecht beter gezegd. Onze stier heeft het, wat wil je ook met zulke mooie dames om je heen. De kalveren spelen samen, drinken wat bij moeder de koe, spelen of slapen wat, eten in overvloed. Wil je rust en ruimte, dan kan dat, maar een koe is zo graag samen in een kudde, een veilig, rustgevend gevoel.
Een modderbadje voor je voeten (vooral na al die regen…) voetreflextherapie op de verharde wat bevroren grond, aromatherapie van de kruiden in het land, massage in het bos van een boom of lage tak, tja de Hot stone massage kan alleen in de zomer, maar Spa in overvloed, water, stromend water van de rivier de Vecht, dromend aan de waterkant, wat is het toch fijn om koe te mogen zijn…
2 november,”Vandaag is (Brand)ROOD de kleur van de Vechtdal Hoeve!”
Onze laatste groep zwartbonte jonge koeien zijn verkocht. Vandaag was het zover ze gingen van ons heen, naar een andere boer….
Dat betekent dat na jaren en jaren zwart bont te hebben gevoerd onze kleur ROOD is geworden, of beter gezegd Brandrood.
Rond 1900 kwam de eerste zwartbonte koe op onze boerderij.
Op het krukje onder de koe, met dikke stralen stroomt de melk schuimend in de emmer.
Het was hard werken in die tijd. Grote gezinnen die gevoed moesten worden. Maar ook gezelligheid, samen in de keuken aan de grote tafel onder de petroleumlamp eten, met opa, oma, vader, moeder en kinderen.
In 1960 kwam de melkmachine met ketel en was het handmelken na jaren klaar. In melkbussen werd de melk naar de fabriek gebracht.
In 1980 kwam de melktank met de melkleiding, met de ketel melken was klaar, weer een vooruitgang…
En nu de 21e eeuw zingt Marco Borsato:”Vandaag is Rood”. Ja, vandaag is rood de kleur van de Vechtdal Hoeve, dit gaan we samen vol passie doen, hier hebben wij plezier in!
Samen met onze Brandrode runderen,een Oer-Hollands ras, gaan we toch weer een beetje terug naar die mooie tijd van vroeger…
29 oktober, “Hoera voor Rik!”
Rik heeft 3e prijs gehaald met de fotowedstrijd!
Helemaal blij ben ik als ik voor de etalage van fotograaf Combi Voerman sta en onze Brandrode kalfjes op een ingelijste foto zie staan …met een vermelding van een geweldige derde prijs! Trots als een pauw loop ik naar binnen om toch even te vertellen dat ik de moeder ben van dat jochie dat die foto toch echt zelf heeft gemaakt…geweldig (klantvriendelijk ) hoort de medewerkster mijn verhaal en begrijpt gelukkig hoe blij ik ben…
19 oktober, “Zie ginds komt de Vechtvlotter….”
Het leek wel of Sinterklaas zijn intocht deed in Ommen. Vrijdag rond 16.30 kwam de Vechtvlotter langzaam aan in Ommen. De rivier de Vecht is een regenrivier. De hoeveelheid water en de stroomsnelheid zijn afhankelijk van het weer. Volgens technici van de waterschappen stroomt de Vecht gemiddeld met een snelheid van 25 cm per seconde. Er was heel wat bekijks, mensen waren benieuwd hoe het kunstwerk eruit zal zien. De meningen waren verdeeld, de een vond het prachtig de ander dacht het zelf ook wel te kunnen maken.
Keramiste Loeki Leeuwerik heeft een prachtig kunstwerk, de Heilige Brigida, voor de gemeente Ommen gemaakt. Onze Burgemeester nam het beeld dankbaar aan. Brigida siert al sinds de veertiende eeuw het wapen van Ommen.
18 oktober, “De Vechtvlotter komt eraan!”
De herfstvakantie staat ook in het teken van het drijvende kunstproject Vechtvlotter.
Te beginnen in Nordhorn en eindigend in Dalfsen vaart dit kunstvoorwerp door het Vechtdal
op de rivier de Vecht. Dit betekent dus een avontuurlijke reis van bijna 100 kilometer, langs meer dan veertig obstakels: bruggen, stuwen en sluizen! Vrijdag 19 oktober om 17.00uur wordt dit bijzondere vlot verwacht in Ommen.
Onze Brandrode koeien hebben de primeur want voordat het vlot Ommen passeert mogen zij er eerst nog van genieten, hopelijk houden ze het droog en blijven ze op de kant…anders wordt het wel een heel bijzonder kunstproject met meeliftende koeien...
De winkels van Ommen staan deze week in het teken van mooie kunst, in diverse etalages is heel veel moois te zien. Kunst in allerlei vormen.
Voor de jeugd is er ook een leuke uitdaging, wie maakt de mooiste foto van de rivier de Vecht.
Dat leek onze Rik wel wat. Ons kereltje van 7 jaar heeft zijn moeder meegenomen naar “zijn” koeien en kalfjes aan de Vecht ,op een mooie ochtend in de herfstvakantie, de dauw hing nog boven de Vecht. De koeien liepen in de mist, maar toch gevonden, gelukkig liepen ze aan de oever van de Vecht, welke toch echt een plaatje is zo ’s morgens vroeg!
Paparazzi Rik met camera in de hand, nee helaas geen telelens, maar de kiek wel zelf gemaakt!
Fotograaf:Rik Jansen
15 oktober, “Herfstvakantie, proef –de-herfst-week!”
Geen jaargetijde is zo intens van kleur als de herfst. Al dat mooie oranje bruin en rood om je heen. Zón week herfstvakantie samen met je kinderen geeft je de kans om deze kleuren te zien, de geur van het bos te ruiken om zo tot het echte “herfst gevoel”te komen.
Deze week vraagt gewoon om een boswandeling, de laaghangende zon geeft de bladeren extra kleur, bedauwde spinnenwebben en de mooiste paddenstoelen tussen zacht groen mos…
Om daarna samen te genieten van een kop warme chocomelk!
Leuk om te doen tip: samen met je gezin het “Wolvenspoor” in Stegeren (vlakbij Ommen)te ontdekken . Klim, ren, kruip, zoek en vind, een wandelroute voor kinderen van 6-11 jaar.
Startpunt: Restaurant de Bootsman, een beestachtig goede aanrader!
3 oktober, “De Vechtdal Hoeve heeft de krant gehaald!”
Dankzij mijn vriendinnen staat er een heel leuk artikel mét foto over de Vechtdal Hoeve in het Ommer Nieuws van vandaag. Zij hebben als verrassing voor ons de krant geregeld met fotograaf. Tijdens de warming-up zijn wij gefotografeerd en gehuld in ons Vechtdal Hoeve shirt gaan wij de 5km loop van de Ladies Run te lijf. Bedankt meiden!
30 september, “Over de finish!”
In de pocket! Weer een ervaring rijker, die vijf kilometer is van ons! Geweldig wat een sfeer was het tijdens de loop. Mensen stonden aan de kant, wat een aanmoediging! De Ladies run is een groot succes, 150 vrouwen gingen van start om 5km in het mooie gebied aan de Vecht te bestormen. We zijn trots op onszelf het is maar mooi gelukt!
28 september, Zondag is het zover! De Ladies Run 5km hardlopen, Ladies only!
29 en 30 september staat Ommen in het teken van de Vechtdal Marathon! Zaterdag en zondag kunnen hardlopers in het totaal een echte marathon lopen. Nu dacht ik dit wil ik ook proberen, klinkt goed ,de Vechtdal Hoeve doet mee aan de Vechtdal Marathon, (je voelt toch wel een zekere klik...)
Aan de oevers van de rivier de Vecht lopen al “natuurlijk mooie dames” maar…zondag is het de dag van de Ladies Run! Nee dit keer geen koeien maar dames die wekenlang hebben geoefend om goed voorbereid aan de start te komen en gaan voor een 5km lange loop.
5 km loop je als beginner niet zomaar, nee daar moet je voor trainen, o, o, o dat ging niet zomaar. Gelukkig waren er meer enthousiaste vriendinnen die mee wilden trainen en na het volgen van een schema en het bijwonen van de clinics bij atlethiek club ACO gaan we ervoor!
Gehuld in ons “Vechtdal Hoeve shirt” ,(met print van onze koeien) ontworpen door Bote de Haan (B-Design) rennen wij naar de finish …Bote bedankt, het ontwerp van de T-shirts is geweldig daar zal het zeker niet aan liggen, nu wij nog…
Close-upje "Vechtdal Hoeve shirt"
17 september, "Zo moeder zo dochter" Deze spreuk gaat zeker op voor dit stel, onze "Jut en Jul". Deze koe en haar kalf zijn veel samen, lijken op elkaar, zijn dol op elkaar.
Wat is het dan heerlijk dat je als koe zo lang je kalfje mag laten zogen, niet na een paar dagen uit elkaar,maar gewoon lekker je melk houden en alles aan je kalf geven om haar te laten groeien...
1 september, “Dag van het platteland”
Tijdens de dag van het platteland kunt u nader kennismaken in alle Welkoop winkels met de Nederlandse agrariërs, hun bedrijfsvoering, de boerderijdieren en hun streekproducten.
Voor de kinderen waren er extra veel activiteiten, en het was mogelijk om de streekproducten te proeven.
Ook de “Vechtdal Hoeve “ was aanwezig bij de Welkoop in Ommen. Het is fijn om informatie te verstrekken over iets waar je zo blij mee bent. Voor veel mensen is het mooie natuurgebied aan de Vecht in Arriën en onze Brandrode koeien nog niet zo bekend.
Onze “dames”stonden vergroot afgebeeld en hebben veel complimentjes gekregen
30 augustus, “Koepaccino”
Melk met een schuimkraagje door je moeder gezet, drinken wanneer je wilt, altijd de goede temperatuur, daar wordt je groot en sterk van!
De kleinste kalfjes drinken vaak en een beetje bij hun moeder, hoe ouder het kalf hoe minder vaak het drinkt, maar des te meer. Met veel kracht wordt de melk opgedronken, echte schuimkragen ontstaan. En als je daar een foto van wilt maken, en je ligt op je buik in het gras dan krijg je de “koeienvlaai”er gratis bij…Koepaccino met vlaai….!
25 augustus, “Koekroelen”
“Zeg koe wat ben je toch groot!” Maar als jij nu even gaat liggen dan ga ik bij je zitten en dan valt het nog wel mee, zeg wat ben je toch lekker warm.”
Beiden even oud maar in kilo’s zoveel verschil. Wat fijn dat je zo klein, tóch zo groot bent om
dicht bij een koe te durven zijn.
19 augustus, “Bramen plukken tussen de koeien.”
Samen met de kinderen bramen plukken, met de tractor naar ons land aan de Vecht. Onze koeien kijken nieuwsgierig toe. Het emmertje is gauw gevuld. “Kijk mam wat een dikke braam!” Sommige bramen zien er zo lekker uit dat we niet kunnen wachten, ze moeten op, heerlijk! Thuis mag ik de jongens niet helpen met jam maken, nee ze kunnen het nu wel zelf…tja na afloop heeft mijn keuken een wat andere kleur, maar het resultaat mag er zijn,
heerlijke bramenjam, bedankt jongens!
13 augustus, “Relax…alles komt goed..”
Onthaasten, meer woorden zijn niet nodig, genieten van het zonnetje liggend in het gras.
De wind ruist door het riet, af en toe vaart er een bootje voorbij.
Heb ik honger dan ga ik eten, ben ik moe dan ga ik liggen, even bijpraten met de buurvrouw,
knuffelen met de stier, mijn kalf komt af en toe wat drinken, ach wat heerlijk om koe te mogen zijn…
10 augustus, "Even een onderonsje..."
Even praten over koetjes en kalfjes...
Daar komt niemand tussen, de band tussen koe en kalf... de zoogperiode is zo intens! 
8 augustus, “Moeder en kind”
Liefdevol wordt het kalf door haar moeder gewassen...
25 juli, “De Bissende Koe” Koeien- en Kalverkeuring tijdens de “Boerendag”in Ommen.
Vandaag was het zover wie heeft de mooiste koe of kalf van de gemeente Ommen.
De Bissende Koe en het Bissende Kalf 2007.
’s Morgens vroeg werden deze onmisbare dames van het platteland in de make-up gezet.
Met de “Epi-lady” werden overtollige haren verwijderd, en daarna fijn gewassen.
Het voorbrengen van deze mooie dames ging geweldig, de een nog mooier dan de ander, wat een prestatie! Hier kan men trots op zijn.
Ook de jeugdige koe liefhebbers zijn druk geweest. Met veel liefde hebben ze weken geoefend met hun kalfje. Dat was ook te zien keurig liepen de kalfjes mee aan het touw om gezien te worden. Wat een moeilijke taak voor de jury!
20 juli,”Ik vind je zo lief…” Koe knuffelen in de puurste vorm. Een koe en een stier samen in de natuur, gewoon de hele dag bij elkaar, zo verliefd… Ach wat nieuwsgierige koeien om hun heen, maar het maakt ze niets uit, ik vind je gewoon zo lief!
De boer is ook blij, over 9 maanden een nieuw leven erbij…
9 juli, “ Ommer Bissingh” Vandaag zal onze Burgemeester Gerrit Jan Kok de Bissinghbel luiden, als teken dat de Bissingh periode is geopend!
Bissinghdagen die garant staan voor vijf woensdagen met gezelligheid, vermaak, sportiviteit en plattelandsbeleving.
Woensdag 25 juli met als thema “de boer op”, alles in het teken van het platteland.
Een geweldige fietsroute langs de mooie buurtschappen van Ommen. Of de koe en kalverkeuring; wie heeft de mooiste koe van Ommen, een modeshow van al die mooie dames in “trendy”zwart-wit of “warm” bruin-wit -rood…
Verschillende buurtschappen bouwen de mooiste strocreaties om deze agrarische Bissinghdag te promoten. Langs alle invalswegen komen deze creaties te staan waar iedereen zo hard aan gewerkt heeft. Zo ook in onze buurtschap Arriën, mooie weidevogels van stro, staan te pronken aan de N34, de Grutto en de Wulp met kleintjes.
Wij willen deze vogels graag behouden. Net als de jury…goed voor een eerste prijs!
Knap werk. Mooi doan!
7 juli “Gelukbrenger” Vandaag een ooievaar in de vrije natuur gezien, wat mooi!
Deze bijzondere vogel liep zomaar in ons land, ik was blij verrast! Gelukkig had ik mijn fototoestel bij me en was de kiek zo gepiept.
De naam “Ooievaar” betekent: “Gelukbrenger”, en wat liep er ook in ons land…. Een pasgeboren veulen….Toeval bestaat niet. Toch knap gedaan zón veulen naar de merrie brengen, wat een geluk…
27 juni, "Kunst op de Vechtdal Hoeve" Onze oudste zoon Tim van 9 jaar heeft kunst in Arriën gebracht, terug naar de "Oertijd" een
zelfgemaakte Dinosaurus, of beter gezegd een Diplodocus. Knap werk jongen!
23 juni, “De kudde groeit:” Er zijn weer kalfjes geboren, de kudde wordt groter! De geboortes zijn goed verlopen. Zo’n klein kalfje kan al gauw snel lopen, de natuur heeft het maar goed geregeld. De eerst dagen blijft moeder dicht bij haar kind, later zie je dat moeder meer afstand durft te nemen. Als wij door de kudde lopen voor controle op de dieren en de jonge kalfjes, dan kijken wij naar de moeder, zij kijkt richting haar kalf. Deze liggen vaak zo diep te slapen, tussen het gras, dat ze moeilijk te vinden zijn.
De ouderen kalveren gaan al echt spelen, vooral tegen de avond, dan racen zij door het land, wij noemen dat “Bissen”.
19 juni,"Ons schaap heeft de winterjas jas uit." Vandaag is ons schaap geschoren. Buurman Gerrit Jan had al zijn spullen weer meegenomen en is vakkundig te werk gegaan. Schaapscheerders feest in het klein!
13 juni," Wat een ochtendrust..." Vanmorgen, zoals elke ochtend, bij de kudde geweest, even kijken hoe het met ze gaat, moet er een koe kalven? Wat een rust... je hoort de vogels fluiten, de wind ruist om je heen, een zonnetje wat er voorzichtig doorkomt, echt genieten. Het is wel even zoeken waar de dieren liggen. Liggen ja, want alles is in diepe rust. De kalfjes liggen allen bij elkaar, in een diepe slaap.,helemaal plat in het land. Ze horen mij niet en blijven heel stil liggen. Als ik dichtbij kom, hebben ze het in de gaten, een paar gaan er staan,even uitrekken... Goedemorgen allemaal!
12 juni," Het is een merrie!" Wel lastig hoor als moeder het niet toelaat om dichtbij te komen. Zij is zo blij met haar veulen!
9 juni, "Veulen geboren!" Onze Shetlandpony "Leonie" heeft een veulentje gekregen. Het veulentje liep dicht bij de moeder en ging niet bij haar vandaan. Wij weten dus nog niet of het een hengstje of een merrie veulen is. Moeder en kind maken het goed!
Binnenkort dus beschuit met roze óf blauwe muisjes.. wij houden u op de hoogte.
6 juni, “Hooien op het land!”
Het echte boerenleven. Samen met je gezin, Opa Kog en onze buurman Gerrit, hooi halen op het land. Wat een goede en dankbare hulp hebben wij weer. Met tractor en wagen halen wij alle hooi baaltjes van het land en brengen het naar de schuur. Het “Ot en Sien gevoel”komt al snel naar boven…
De kinderen bovenop de wagen met hooi, wat een feest!
Het hooi ligt in de schuur, tijd voor beschuit met zelf geoogste aardbeien….genieten!
4 juni 2007,” De eerste snee is aan de bult!” Vandaag zijn de loonwerkers van Grootenhuis druk geweest om ons gras in te kuilen. Heerlijk die geur van gedroogd gras en fijn dat de voer voorraad weer is aangevuld!
Het stierkalfje dat 2 dagen geleden is geboren is wel een slaapkop hoor, lag helemaal verstopt tussen de brandnetels te slapen. Moeder let wel op zij weet precies waar haar kalfje ligt en houd ons goed in de gaten.
